Rozwój w swoim tempie, czyli o tym czego biegacze mogą nauczyć się z książek.

Końcówka kwietnia to czas nie tylko biegania maratonów i pierwszych startów w górach, ale także czas, gdy w przestrzeni publicznej więcej mówi się o ekologii w rozumieniu troski o planetę i jej zasoby oraz o… książkach. Wszystko za sprawą obchodzonego 22.04 Dnia Ziemi oraz 23.04 – Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich. Do tematu ekologii w świecie biegowym wrócimy w następnym wydaniu Bison MAG-a, dziś w ramach akcji promocji czytelnictwa proponujemy wam małą zabawę we wzajemne inspirowanie się ulubionymi lekturami. Gotowi? To (nomen omen!) do dzieła.

Umberto Eco – wybitny włoski intelektualista, pisarz i bibliofil, szerszemu gronu znany jako autor “Imienia róży” – powiedział kiedyś: “Kto czyta książki, żyje podwójnie”. Nie sposób się tym nie zgodzić. Gustów czytelniczych oceniać nie będziemy, chcemy was natomiast zachęcić do sięgania po różne gatunki i lektury po to, by poszerzyć horyzonty, pobudzić wyobraźnię, a być może również: zainspirować się, zmienić perspektywę lub dowiedzieć się czegoś w konkretnej tematyce. Wszak… “temu, kto lubi książki, nigdy nie zabraknie wiernego przyjaciela”. Wyruszmy więc razem w tę czytelniczą przygodę.

Biegowa klasyka ponad wszystko

Haruki Murakami i jego „O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu” to kultowy zbiór esejów, w którym bieganie jest osią narracji. Natomiast jak na eseje przystało, są to luźne myśli i konkluzje autora czy nawet swego rodzaju medytacje o życiu, sporcie i podróżach przeplatane zapiskami z dzienniczka treningowego z czasów przygotowania do maratonu w Nowym Jorku w 2005 roku. Pozycja bardzo popularna zarówno wśród fanów biegania, jak również czytania i pisania – Murakami z otwartością dzieli się swoim procesem twórczym. Dla wielu – pozycja obowiązkowa.

Run, Forest, run!

Ręka do góry, kto choć raz nie wypowiedział tego zdania, dopingując samego/samą siebie lub koleżankę czy kolegę. Zdanie pochodzi oczywiście z nakręconego na podstawie książki filmu z tytułową, oskarową rolą Toma Hanksa. Sam film zresztą rozbił bank z nagrodami od Amerykańskiej Akademii Filmowej, ale jeśli lubicie czytać – zachęcamy, by sięgnąć również po literacki pierwowzór.

Poradnik o dobrym życiu

Jednym z gatunków powszechnie czytanych przez społeczeństwo są poradniki. Jak sama nazwa wskazuje, mają one na celu doradzenie nam w wybranym obszarze. Książek do wyboru jest wiele – od nas zależy, czy po nie sięgniemy i co zrobimy z wiedzą w nich zawartą. 

Od lat w czołówce poradników znajdują się takie pozycje, jak m.in. „Urodzeni biegacze” i “Urodzeni bohaterowie” Christophera McDoughalla, „Jedz i biegaj” Scotta Jurka, „Sztuka biegania” Pauli Radcliff czy “Ultramaratończyk” Deana Karnazesa, nie mówiąc już o kultowych pozycjach “Bieganie metodą Gallowaya” i “Maraton. Trening metodą Gallowaya” zmarłego niedawno Jeffa Gallowaya oraz książki autorstwa polskiego guru biegania – maratończyka Jerzego Skarżyńskiego, którzy swoimi książkami “wychowali” tysiące (albo i więcej!) biegaczy w Polsce i na świecie. Z polskiego podwórka dużą popularnością cieszą się takie tytuły, jak “ULTRA. Dobiegniesz dalej niż myślisz”, “Szczęśliwi biegają ultra” oraz poradnik “Czas na ultra. Biegi górskie metodą Marcina Świerca” jednego z najwybitniejszych polskich biegaczy górskich. 

Warto również sięgać po tytuły nieco bardziej specjalistyczne, dzięki którym możemy poszerzyć swoją wiedzę i przetestować na sobie warte w nich informacje. Tu na pewno wyróżniają się pozycje takie jak “Pod górę. Trening dla biegaczy i skiturowców”, “Wytrzymałość. Elastyczne granice ludzkich możliwości”, “Trening wytrzymałościowy. Jak budować maksymalną wydolność i szybkość bez przetrenowania i kontuzji”, “Umysł mistrza. Jak myślą i trenują najlepsi sportowcy świata” oraz “Lwice trenują inaczej. Jak dopasować dietę i aktywność fizyczną do kobiecej fizjologii”.

Ale to nie koniec polecajek…

Rozwój w swoim tempie, czyli czego możemy nauczyć się z “Esencjalisty”?

Jeśli zastanawiacie się, dlaczego przywołujemy akurat ten tytuł, odpowiedź jest dość prosta. Książki z kategorii tzw. rozwoju osobistego, mimo że budzą skrajne emocje i opinie, często są świetnym drogowskazem także w sportowym życiu amatorów. Tak jest właśnie z “Esencjalistą” – pozycją, która w dość przystępny sposób pokazuje, jak pracować mądrze, a nie ciężko. Brzmi znajomo? Oczywiście. Mimo tak popularnego w naszym środowisku hasła „work hard, play hard” czy “no pain, no gain” okazuje się, że można także trenować mądrze i efektywnie, a bez zajechania. 

Jakie zatem rady znajdziecie w tym poradniku i jak je przetłumaczyć na biegowy język? Oto kilka propozycji: 

* Mniej znaczy lepiej. Tylko tyle i aż tyle. Bo liczy się nie ilość kilometrów i treningów, ale jakość i rodzaj bodźca treningowego.

* Zawsze stwarzaj sobie bufor na nieprzewidziane zdarzenia. Co to oznacza w praktyce? Myśl perspektywicznie, a nie tylko doraźnie. Planuj sezon z głową i pamiętaj, że najlepszy plan to nie ten zrealizowany w 100%, ale ten, który służy tobie i który cię buduje, a nie niszczy.

* Świadomie wybieraj, nie płyń z prądem, naśladując kolegów czy koleżanki. Twoje zdrowie i otoczenie bardzo ci podziękują.

* Naucz się i praktykuj mówienie „nie”, wyznaczaj granice. Dlaczego to takie ważne? Ponieważ progres często zaczyna się wtedy, gdy odpuszczamy oraz gdy jesteśmy wierni sobie.

* Mierz siły na zamiary, chroń zasoby i energię. W skrócie: śpij wystarczająco, mądrze jedz, dbaj o relacje, nie przesadzaj z treningiem. To filary, na których warto oprzeć swoje życie nie tylko w kontekście pasji do biegania i aktywności.

* Last but not least: nie bój się rutyny. To właśnie ona stoi za mniejszym zmęczeniem decyzyjnym, zaś nawyki, które działają, odciążą cię i pomogą w budowaniu formy – nie tylko na zawody, ale i na życie.

Dodalibyście coś od siebie? Czekamy na wasze komentarze. 

A po lekturze… do zobaczenia na biegowych ścieżkach, Bizony!